Никој не очекува нов Карлин да никне во Скопје или утре да најдеме нов Луи Си Кеј во Неготино. Но таа исфорсирана актерска експресија, таа стерилна исполираност, е толку несмешна што го атрофира самото срце на шегата. Гледаме и слушаме тесктови што се како тела без души. Како и на многу светски сцени, и кај нас доминантната техника сè уште почива врз имитации, мимики и гегови. А стендапот не е тоа.